[D66] Het verzonnen leven van Jason Arday en positieve discriminatie (27)
Dr. Marc-Alexander Fluks
fluks at combidom.com
Sat Oct 3 17:22:44 CEST 2026
Bron: Erasmus Universiteit
Datum: 30 september 2026
Auteur: Ronald van Raak (voormalig Kamerlid SP)
URL:
https://www.erasmusmagazine.nl/2026/09/30/het-drama-van-jason-arday/
Het drama van Jason Arday
-------------------------
Het drama van de dood van Jason Arday vorige maand krijg ik nog altijd
moeilijk uit mijn gedachten. De voormalige hoogleraar van de Cambridge
universiteit, die verdacht werd van fraude met zijn cv en van plagiaat
in zijn wetenschappelijke werk. Hij nam ontslag en werd enkele dagen
later dood aangetroffen in zijn woning in Londen. Arday was als jongste
zwarte hoogleraar een boegbeeld van Cambridge.
Je hoeft maar even naar reacties op sociale media te kijken om te zien
dat racisme nog volop aanwezig is. De meldingen over fraude en plagiaat
door Jason Arday werden misbruikt om alle hoogleraren van kleur verdacht
te maken, omdat die daarmee zouden kunnen wegkomen. Mensen die een leven
lang in de wetenschap werkten werden opeens gereduceerd tot 'zwarte
hoogleraar'.
Van de andere kant werd beweerd dat de fraude van Arday alleen maar werd
gemeld omdat hij een zwarte hoogleraar was. In de Volkskrant van 22
augustus kwamen wetenschappers uit Engeland aan het woord die zeiden dat
'plagiaat al heel lang een beproefd middel is om zwarte denkers te
beschadigen'. Van twee zijden werd het drama van Arday een strijd over
kleur.
Jason Arday was een man met een bijzonder verhaal. Geboren in een
Ghanees gezin in Londen kreeg hij als jongen te maken met allerlei
geestelijke en lichamelijke stoornissen en dat leidde tot een enorme
achterstand: hij zei dat hij pas op zijn achttiende kon lezen en
schrijven. Die achterstand haalde hij snel in en hij promoveerde en werd
in 2023 een hoogleraar in Cambridge.
Daarna meldden verschillende academici en journalisten dat zij
vraagtekens hadden bij het levensverhaal dat Arday vertelde en ook bij
zijn promotie en publicaties. Arday vertelde de grootste verhalen: over
boeken die hij echter niet had gepubliceerd, over posities op
universiteiten die hij niet had bekleed en ook over racistische
bejegeningen die waarschijnlijk niet hadden plaatsgevonden.
Ik kende Jason Arday niet, maar door wat ik van hem lees en zie lijkt
het me een heel interessante man, maar ook een fantast. Iemand die enorm
veel kon bereiken, maar erg moeilijk maat kon houden. Iemand die het
verdiende om uitgedaagd, maar ook om tegen zichzelf beschermd te worden.
Het lijkt erop dat de Cambridge universiteit dat laatste helaas niet
heeft gedaan.
Ik heb een kleur, die hebben we allemaal. We kunnen onze eigen meningen
en oordelen niet zomaar achter ons laten. Dat is ook een reden waarom
ons onderzoek altijd controleerbaar en navolgbaar moet zijn, door de
beschrijvingen van experimenten en de verwijzingen bij onze
redeneringen. En wie of wat je ook bent, fraude en plagiaat zijn enorme
zonden in de wetenschap.
Ik ben bang dat de Cambridge universiteit wel goede sier wilde maken met
een talent als Jason Arday, maar daarbij de waarden van de wetenschap
achterop stelde door hem niet goed te bevragen over zijn leven en te
controleren op zijn publicaties. Dat heeft niet alleen de universiteit,
maar vooral Jason Arday zelf als jonge wetenschapper in een gevaarlijke
positie gebracht.
--------
(c) 2026 Erasmus Universiteit
More information about the D66
mailing list