[D66] Het verzonnen leven van Jason Arday en positieve discriminatie (14)

[Dr. Marc-Alexander Fluks]

Bron:   Algemeen Dagblad
Datum:  15 augustus 2026
Auteur: Geert Langendorff
URL:    
https://www.ad.nl/buitenland/waarom-de-dood-van-cambridge-professor-jason-arday-zon-giftige-rel-veroorzaakt-in-het-vk~a1f7515c/


Waarom de dood van Cambridge-professor Jason Arday zo'n giftige
rel veroorzaakt in het VK
---------------------------------------------------------------

Het overlijden van de voormalige Cambridge-professor Jason Arday (41), 
kort na zijn ontmaskering als fantast, zorgt voor ongemak in het VK. De 
vraag of de Britse media de fragiele man de dood injoegen, houdt de 
gemoederen bezig. 'Jason werd belachelijk gemaakt.'

'Vermoord door duizend krantenkoppen', zegt The Independent over het 
overlijden van hoogleraar Jason Arday op vrijdagmiddag in een woning in 
Zuid-Londen. Zijn familie wijst op een haatcampagne als reden voor zijn 
zelfverkozen dood. Politici geven de academische wereld de schuld.

Arday nam ontslag toen bleek dat er fouten in zijn publicaties zaten. 
Ook zijn cv deugde niet. Het tragische einde van de voormalige 
Cambridge-professor na beschuldigingen van grootschalig bedrog, maakt 
rauwe emotie los in het VK.


Kwetsbare fantast

'Iedereen kon in een oogopslag zien dat Arday een kwetsbare fantast 
was', foeterde James Cleverly, een zwaargewicht binnen de Conservatieve 
Partij. Dat universiteiten hem niettemin hoge posities gaven, gaat er 
bij de ex-minister niet in. 'Om te kunnen pronken met een zwart 
wonderkind, zetten ze hem in de schijnwerpers voor hun eigen gewin. Ook 
al was hij duidelijk ongeschikt.'

In zijn kritiek doelt Cleverly op het inclusiebeleid van academische 
instituten. Niet zijn wetenschappelijke kwaliteiten, maar zijn 
huidskleur en achtergrond bezorgden Arday een toppositie aan Cambridge, 
stelt hij. Een zwarte man van Ghanese afkomst, uit een achterstandswijk, 
die ook autisme had; dat zou in het beeld passen dat de universiteit 
wilde uitstralen. Niemand nam zelfs maar de moeite zijn wonderlijke 
verhalen te verifieren.


Doelwit van heksenjacht

Professor Simon Baron-Cohen, een autoriteit op het gebied van autisme, 
onderhield nauw contact met zijn collega Arday. Op de ochtend van zijn 
overlijden had hij zelfs nog contact met hem. 'Jason voelde zich de 
laatste drie jaar het doelwit van wat hij een heksenjacht noemde', 
vertelde de eminente wetenschapper aan de BBC. 'Wat hij precies bedoelde 
met 'ze hebben mijn leven verwoest' weet ik niet, maar ik denk dat hij 
verwees naar de media.'

In mogelijk zijn laatste woorden vertelde Arday aan Baron-Cohen niet 
verder meer te kunnen. 'Hij voelde zich het slachtoffer van 
nietsontziende kritiek', stelde de hoogleraar. 'Jason werd belachelijk 
gemaakt, alles werd afgedaan als leugens. En hij kon niet omgaan met het 
verlies van zijn baan en zijn reputatie. Zo doorleven had voor hem geen 
zin.' Arday, zo vertelde Baron-Cohen, durfde niet meer over straat.


Richting de afgrond

De nabestaanden van Arday, onder wie zijn vrouw en twee kinderen, 
stippen in een statement hetzelfde aan. De Britse media duwden hun zoon, 
echtgenoot, vader en oom richting de afgrond.

'De barrage van misinformatie werd te veel voor Jason, een zachtaardige 
man die altijd het beste in een ander wilde zien', luidde een paragraaf. 
Dat Arday met zijn leugens en verzinsels het schandaal zelf voedde, 
erkenden zijn nabestaanden niet.


Vraag om kalmte

Premier Andy Burnham vraagt om kalmte en reflectie. 'We moeten uitzoeken 
hoe het zo ver heeft kunnen komen', vertelde hij zichtbaar aangeslagen. 
De Labour-leider raakte daarmee de kern van een uiterst giftige 
cocktail. Niet een maar talloze partijen speelden een rol in het drama 
rond Arday. Linkse en rechtse media, de academische wereld, politici en 
natuurlijk Arday zelf. 'We moeten allemaal goed in de spiegel kijken.'

In een vlammend opiniestuk komt het linkse The Independent al 
voorzichtig tot deze conclusie. De auteur neemt bloeddorstige tabloids, 
racistische academici en populistische politici vooral de maat, maar 
steekt de hand ook een klein beetje in eigen boezem. 'Laten we de 
menselijke kant niet vergeten en niet automatisch een vooraf bepaald 
standpunt innemen.'

--------
(c) 2026 DPG Media B.V.