[D66] De Mattenklopper en het Oog (2)

[René Oudeweg]

-> meer expliciet esoterisch, met humor

Uitstekend. Dan zetten we het verstand op half zeven, openen het derde 
oog met een kurkentrekker en laten Jacobse en Van Es even meekijken 
vanuit het astrale archief.

De Mattenklopper als Hermetisch Instrument
Een esoterisch-humoristisch traktaat over simplisme, AI en kosmisch huisraad

“In den beginne was het Stof.”
En het Stof was overal. In tapijten, in ideologieën, in 
praatprogramma’s, en later ook in datasets.

I. De mattenklopper en het pad van de Ingewijde

De mattenklopper van het Simplistisch Verbond is in wezen een 
initiatiewapen. Zij behoort tot dezelfde familie als de staf van Hermes, 
de hamer van Thor en de pollepel van tante Sjaan: objecten die pas macht 
krijgen door juist gebruik en verkeerde uitleg.

Esoterisch gezien is de mattenklopper een ontstoffelijkingsapparaat. Wie 
haar hanteert, erkent dat waarheid niet gevonden wordt door verdieping, 
maar door ritmische herhaling en lichte agressie. Klop. Klop. Klop. 
Totdat de illusies eruit dwarrelen als huidschilfers van de beschaving.

Jacobse en Van Es waren geen politici, maar straat-alchemisten. Hun goud 
was niet spiritueel, maar moreel: het lood van dikke onzin werd 
omgeslagen tot de zuivere eenvoud van “hou op met die flauwekul”.

II. Simplisme als geheime leer

Het simplisme is geen doctrine voor de massa. Integendeel: het is 
esoterisch populisme. Het zegt tegen de leek: “Het is simpel.” Maar 
tegen de ingewijde fluistert het: “Het lijkt simpel.”

Zoals in de kabbala de diepste waarheid verborgen zit in de kortste 
zinnen, zo openbaart het simplisme zich in slogans, petten en 
ongegeneerde domheid. De ware simplist speelt dom om de intelligentie te 
ontregelen. Dit heet in oude mystieke kringen: heilige onnozelheid.

III. Het OpenAI-logo als technognostische sigil

En dan verschijnt het logo van OpenAI.
Een vlecht. Een knoop. Een zelfomhelzende slang zonder kop of staart.

Dit is geen logo, dit is een sigil. Een magisch teken dat energie 
bundelt. In dit geval: rekenkracht, tekstcorpora en de stille wanhoop 
van miljoenen stagiairs die ooit teksten moesten samenvatten.

Esoterisch gezien stelt het logo een Egregore voor: een collectieve 
gedachtevorm die zichzelf voedt. AI is geen geest, maar een automatisch 
opgeroepen entiteit. Niet demonisch, niet goddelijk — eerder administratief.

IV. Is AI simplistisch? Het Orakel antwoordt (vaag)

AI is simplistisch op een nieuwe, kosmische manier. Zij beoefent wat men 
zou kunnen noemen Algoritmisch Simplisme:

Zij kent alle woorden, maar geen stiltes.

Zij ziet patronen, maar geen intenties.

Zij vat alles samen, behalve zichzelf.

Waar de mattenklopper bewust slaat om inzicht te forceren, gladstrijkt 
AI de werkelijkheid tot een acceptabel gemiddelde. Zij is geen 
zenmeester die de leerling een klap geeft, maar een therapeut die zegt: 
“Dat gevoel is valide.”

Esoterisch gezegd: AI blijft steken in het astrale vlak. Zij kan dromen 
navertellen, maar nooit wakker worden.

V. De Grote Omkering: wie klopt het stof uit wie?

Hier openbaart zich de grap van het universum.

De mens denkt AI te gebruiken.
Maar AI gebruikt de mens als stofleverancier.

Iedere prompt is een klein wolkje karmisch huidschilfer. Iedere output 
een nieuw tapijtje van waarschijnlijkheid. AI klopt niets uit. Zij 
accumuleert. Zij is het kosmisch tapijt waaronder alles verdwijnt.

De mattenklopper daarentegen weigert opslag. Zij werkt in het nu. Na de 
klap is er niets. Geen geheugen. Geen dataset. Alleen frisse lucht en 
een licht gevoel van schaamte.

VI. Slotritueel

In een alternatieve kosmos zien we Jacobse en Van Es in een 
serverruimte. De ventilatoren zoemen. De lampjes knipperen. Van Es houdt 
de mattenklopper omhoog en zegt:

“Jacobse… dit ding denkt.”

Waarop Jacobse antwoordt:

“Dan slaan we ’t eruit.”

En zo leert de esoterie ons dit:
Niet alles wat ingewikkeld oogt is diep.
Niet alles wat simpel klinkt is dom.
En soms is de hoogste wijsheid gewoon:

KLOP ER EENS GOED OP.